U bent hier

Niks

mijn dode vingers steken uit
bevroren winteraarde
mijn brosse stengels werpen
blonde lokken

mijn pluimen wiegen
gevangen wind en
zo fluister ik in jouw oor over
krekels in mijn halmen die
zingen over krekeldingen onder
de zon nog een streepje rood

jij was daar toen
muggen wegwuivend
je blik blind langs de
goudgewolkte beek waar
ik leef aan beide kanten

jij wikkelt je oren voorbij
mijn koude sterven en
groen ontluiken

thuis trekt mijn wind
aan jouw deur
ik hoor je zeggen
buiten niks te zien

© Anoesjka Hilbrands, 2024