U bent hier

Zomerkind

ragscherp draad spint
strak om jouw hart
wond die niet heelt
rot vreet in ons vlees
je ziet het niet
jouw wortels gelei
jouw aarde leeg

ik wil ziekte stoppen maar
mijn huid groeit giftig spinsel
ik voel het knagen aan mijn hart en
vul aangetast de laatste plaatsen
van jouw achteloos vergeten

je bent nu de verre lijn
tussen lucht en aarde
je zoekt vogels in je takken
schittering in je kruin en
in de winter
het verloren zomerkind

© Anoesjka Hilbrands, 2024