U bent hier

Mee met het idee, nee?

Och wat heb ik een verdriet
Ik doe mee aan gedicht wedstrijden
Maar ik win ze niet

Blijkbaar vallen rijmen en poëzie
Tegenwoordig niet meer te rijmen
Wat moet ik aan met mijn antirijm fobie?

Ik heb mijn dokter laatst verteld
Over mijn ernstige rijmdwang lijden
Hij zei: Al zou ik willen, er zijn geen pillen
En ik heb geen woord wat dat verhelpt

Maar ik kan niet vrij schrijven over bloemen
En of de bij
Niet over de dood, niet over vervlogen tijden
Ik schrijf grijnzend verzinsels op
En rijm daarbij

Maar dat is ouderwets, niet literair
Zulk woord geknutsel moet ik vermijden
Dat is dichter’s antiquair

Ik telde ook lettergrepen en tikte mee
Ook dat is van vervlogen tijden
Niet in ritme, is nu het idee

Mijn versjes zijn ook vaak erg simpel
Je hoeft er weinig aandacht aan te wijden
Zinsconstructies verdienen ook geen vlag of wimpel

Maar goed, de spelregels zijn anders nu
Ik moet blijkbaar dingen zo opschrijven
Dat het moeilijk is voor mij en u

Dus zal ik nu meespelen
Waarbij tranen vloeien
Rozen bloeien dood, ik voel me leeg
Want
Zure pruimen pruimen heeft dat effect

Nee, nee, nee, nee, nee. Oh Mama Mia……

U ziet, ritme en metrum zijn overdreven
Want ik raak de tel
Kwijt te snel
Maar zonder rijm kan mijn gedicht niet leven
Dus als laatste noodsprong smeek ik u nog even
Ik kan niet zonder, ‘t is bliksem bij de donder
Als het u blieft, kijk door mijn rijmen als door rook
Per slot van rekening, ik betaal toch drie euro ook

© <auteur geanonimiseerd>, 2021