U bent hier

Eenzaamheid

Ik wil niet meer alleen
maar samen is te veel

Bij jou lijkt de stem van rusteloosheid
even stil te vallen
Bij jou lijkt het leven logisch
en van liefde aan elkaar te hangen

Maar vroeg of laat

Spits ik mijn oren
begint het weer te kriebelen
en haal ik alles uit elkaar

Vroeg of laat

Sla ik af naar mijn eigen kronkelpad
sta jij met lege handen
en ik met verloren kansen

© <auteur geanonimiseerd>, 2017