U bent hier

Ode aan Frida Kahlo en alle vrouwen

Je kijkt haar recht aan
In haar ogen
Tekent de pijn haar tot
Een weerloos hertenjong

De zuil houdt haar kin omhoog
Gebroken vanbuiten en vanbinnen
Maar het harnas houdt haar bijeen

Ze is een vrouw

Vol met in haar huid geklopte spijkers
Om kaders en andere muurdecoratie aan te hangen
Denk je:
Aan de grootste in haar hart
Hang ik mijn mooie woorden

Elke vrouw draagt pijn

De ergste is niet fysiek
De ergste stroomt als een rivier door haar ontblootte lijf
Stroomt vervaarlijk en pulserend tot in elke zenuw

Ik wil haar de kroon geven die ze mist
Met bijpassende robijnen in de kleur van haar
Wangen lippen tepels

Ze is een vrouw
Ze blijft een vrouw

© <auteur geanonimiseerd>, 2020