U bent hier

Woorden van glas

De kilheid die ik naar buiten droeg werd nooit helemaal begrepen

Mijn woede uitbarstingen zag men als storm in een glas water

Als dirigent van het huishouden en de buitenwereld als geëerd publiek leefde je voor de complimenten en staande ovaties werkte op je als een drugs

Projectie werd mijn harde leermeester iemand moest het boetekleed dragen voor jouw falen

De manier waarop je naar me keek sprak boekdelen Vaak genoeg zag ik mezelf verdrinken in jouw ogen

Mijn waardigheid werd telkens weggewist als een fout op een tentamen, maar als ik dan weer een moment vond om mezelf te herpakken werden de tonen van jouw stem als gebroken glas

Elke splinter van jouw gesproken woorden hebben zich verweven tot grote littekens op mijn huid

Maar nu zie ik ze al een verhaal van een jonge vrouw die het heeft overleeft omdat ze met beide benen wou staan en de kracht vond om weg te gaan

© <auteur geanonimiseerd>, 2018