U bent hier

Wintergedicht bedekt met rijm

Het leek een romantisch winterplaatje,
ik warm gekleed met sjaal en goed gemutst,
wachtende op de hoek van ons straatje,
op mijn geliefde maar die had het verprutst.

Na een uurtje te lopen ijsberen,
ben ik behoorlijk bekoeld weggegaan.
Hij hoefde nooit meer iets te proberen,
want hij had me ijskoud laten staan.

Hij zou geen woord meer van mij horen.
De lippen voor altijd bevroren!

© <auteur geanonimiseerd>, 2019