veilig op haar schoot
(In de stilte van een Mariakapel
zoekt hoop haar weg naar licht)
in schemerklanken
ligt de Mariakapel geduldig open…
duizend kaarslichten hullen
haar in fluwelen goudgloed
stille gezichten dampen…
hoop en dankbaarheid.
een vrouw zet een bos bloemen neer
veilig op haar schoot
strelen warme armen
bange lijven.
droeve ogen prevelen hun verhaal.
hoop tast naar licht
door bevroren schemer
hoop steunt op wankel been.
zij loopt over rafelbrug
op dun, eenzaam touw.
hapt naar adem
in lege longen
en weet de overkant niet.
in schemerklanken
ligt de Mariakapel geduldig open…
een vrouw zet een bos bloemen neer
‘Veilig op haar schoot
Strelen warme armen
bange lijven’
© Antoon van Lanen, 2026