Seizoen

De Herfst

1000 woorden vallen van de bladeren
1000 gedachten vliegen weg en staan weer hoog, gaan mee en vallen droog

Een rust, een stilte, een woeste waas
Een pen, een schrijfstuk, wild geraas
De rust, de zachtheid, neem mij mee
Laat mij waaien en ben tevree

Kijk niet hier en kijk niet daar
Wees bewust van wat je bent en waar
Jouw plek in de wereld als alomvattend nieuw en onbezonnen
Het begin van een nieuw seizoen, ongedwongen

Vrij als een pen opnieuw op schrift
Waarin je jouw creatie lift en leeft
Tot de bladeren jou die nieuwe krachten geeft
Van alles wat van jou verwijderd mag
En alles wat je verwelkomen mag, elke nieuwe dag