U bent hier

Neerwaartse spiraal

Onheilspellend opnieuw
Die blik in je ogen

Een niet te vullen leegte
Licht dat langzaam dooft

De worsteling met jezelf
Wanhoop schreeuwt harder

Dan de stem van rede
Die je nauwelijks nog herkent

Drang is groter
Naar kortstondig vluchten

Ontsnappen en zweven
Weg van angst, maar ook van mij

Liefde die je eens kende
Kwijnt weg

Waarom doe je dit jezelf aan
Waarom doe je dit mij aan

Een omhelzing die wegglipt
Omdat je liefde al is begraven

Ook al willen we dat beiden nog niet toegeven
Vasthoudend aan stuiptrekkingen

En ik wil wel, maar kan je niets meer bieden
Verslaafd als je bent aan meer dan aan mij

Schreeuwen kan ik niet meer
Want ik ben leeg

Ons einde nadert
Als bloemen die verwelken

Het schilderij van ons leven
Dat verkruimelt

Ik verdwijn
Verdwijn, verdwijn in die leegte van jouw ogen

Begraaf me dan
Begraaf ons dan

Onbereikbaar voor de zon
Die jij en ik allang niet meer voelen

© <auteur geanonimiseerd>, 2024