U bent hier

Het hof van heden

gedachten dolen rond
zwerven in het verleden
ze spoeden zich ineens naar straks
staan niet of amper stil
bij het zwijgend heden

in dat eindeloos moment, het nu
hoef ik niet te denken
ik hoef niet door te nemen
wat ik gister deed
en wat er staat voor morgen
ik hoef niet af te wegen
ik doe de dingen van de dag
het schat zichzelf op waarde
ik doe en denk en weet meteen
het komt me zo aanwaaien
ik ben leeg en vol in dezelfde tijd
de motor blijft wel draaien

hij draait stabiel
en blijft op gang
verlaat ik nu dat plekje?
dat plekje waar ik wezen wil
waarom slik ik die bittere pil?
en mis ik dat puntje tijd, de eeuwigheid
van het Hof van Heden

de motor draait
door en door en door
geen nu, geen niks, geen lanterfanten
geen dwalen, zoeken, slenteren
niets mag het ritme kenteren
door en door en door
de motor draait
zoals het hoort
door en door en door

en het is pijnlijk stil
in dat puntje tijd, in die eeuwigheid
tot de strijd weer is gestreden

dan vertrek ik weer
voor de zekerheid
naar het Hof van Heden

© <auteur geanonimiseerd>, 2019