U bent hier

Een laatste redevoering of een tango met Theuth

De wind zijn span ontsnapt
rijdt zich klem op de drempels van dorpen

herraapt zich verward, rukt zich los van die valreep
en had ook geen verzet verwacht

wie weet zoekt hij zijn menner nog, wie weet
welke rede zijn ruisloze vlucht overstemt

met toonloos geraas door de luwrijke parken
langs bedevaartsoorden van akker en strand

waar in onze hulzen gesprekken met goden
verstommen tot witte begriploze klank

de stad ondertussen blijft doof voor die stilte
de dommen hier beieren hopeloos Bach.

© <auteur geanonimiseerd>, 2019