Cirkel

Golven die me overspoelen, door verdriet en angst.
In schaduw staan van oude pijn.
Het kind in mij hoor ik om verlossing roepen.
Vergeving naar mezelf.
Omringt in cirkels van patronen.
Waar ik levenslang de prijs betaal.
Door Sporen van het duister.
Gevangen in gebreken.
Waar chaos voelt als kracht.
Ik werd het gedrag wat niet van mij is.
De ongewonnen strijd.
Waar ik toen geen grip op had.
tijd weer kwijt
Accepteren van het donker,
waar ik striemen zal moeten leren dragen, als getuigen van wie ik zal zijn.
Met herinneringen dat ik mezelf niet beschermen kon.
Zorgt voor voortdurende twijfel:
doe ik het wel goed?
Zoekend naar veranderingen, en in heimelijk Verlangen.
Angst laat me liever in het oude hangen.
Het gevecht met mezelf, wat ik niet lijk te winnen.
Keuzes geven eenmaal geen garantie.
Of dat het juiste was.
Waar ik nou kan beginnen?
Dan Toch opnieuw proberen.
En mezelf vertellen dat ik minstens van mijn fouten kan leren.